yıllar sonra ilköğretimdeki arkadaşlarını bulmak…

aman yarabbi bu nedir almış başını gidiyor bir facebook dalgası derken bide baktım benide çekmiş içine ve fenada olmamış. Çoook önceleri facebookun programsal işleyişi hakkında bilgi edinmeye çalışırken -ki amerikada bile yeni yeni biliniyordu o zamanlar- bir hesap açmıştım. daha sonra bu hesapla işim bittiği için hesabımı kapatmıştım. Etrafımdan da aldığım izlenimler ve hernedense bunun bir ihtiyaç olma haline dönüştürülmeye çalışılması beni tekrar facebooka döndürdü. ama bu sefer kullanıcı olarak 😉

Bir akşam arkadaşım kanka bu facebookta en sonunda ebemide bulacağım dedi. bak işte yıllardır görmediğim mahalle arkadaşımı buldum falan diyince bende öylesine bir gruplara bakıyorum derken aniden klavyeden çıkan yazı “salih alptekin” oldu ve oradaki en fazla üyesi olan gruba üye oldum. hani ilkokuldaki ve böyle biraz daha büyürsen hadi ortaokuldaki arkadaşlarının isim ve soyisimleri aklına kazınır ya onun için başladım tek tek sayfaları geçmeye bir kaç sayfa sonra Yankı Ertek işte ordaydı. Vay büyük topçu kardeşim. Çok güzel futbol oynardı aklımada kalanıyla. hemen mesaj atarsın abi
“merhaba yankı nasılsın ben Göktuğ AK. Ortaokuldan ismin aklımda kalmış salih alptekin mezunlarını karıştırırken gördüm ismini hatırladım seni ama, umarım sende hatırlarsın. kib 😉 “karşıdan gelen cevap daha önemli çünkü kim isterki unutulmak
“hatırladım tabi göktuğcum ya hatırlamam mı hiç?? neler yapıosun bakim nerelerdesin??”Yankı’ya mesaj yazarken bir diğer sayfa ana buda kim ilkokul ortaokul kankim Onur Nail Arda. Alır beni bir titreme ve olayın koptuğu an Yankı”ya gönderdiğim mesajın bir türevini Onur”a da gönderdim. Karşılık sert geliyordu;“olm nerdesin sen yaa ara ara gotum cıktı kimsenin hbri yok var ya resmen tuylerim diken diken oldu unuturmuyum lan 9 senedir seni sayıklıom nerde benim kankam civcivim die daha dun kulaklarını çınlattık nerdein sen”işte o anda eğer yanımda olsaydınız dile benden ne dilersen. Peşinden Tuğçe Gamze Dizdarlar“goktuggg bulunmus sonunda:)”

yahu herkes tamam olmuş bulmuş birbirini ben birhaber. O kadar sevinçli bir anki anlatamam.
Ben hep özenirdim aslında millet ortaokuldan liseden arkadaşlarıyla bağını koparmamış bak ne güzel buluşuyorlar diye. Ben hiç bulamayacağım diye düşünür ve ne kadar da yanlış edermişim. Yıllar sonra ilkokuldaki yüzleri o kadar değişmişki nerden tanıyorsun diyor insan. Herşey değişmiş tabi haliyle yüzler farklı gibi biraz benzetmeye çalışmak lazım aklindakine. Sonra ufak tefek komik anlar hatırlasamda o zamanki aklıma çizilen yüzleri gitmiş gibi şimdi. Ama zaten değişmeyen güzel bir şey varki oda zaten yıllar sonra ilköğretim arkadaşlarımı bulduğumda sevinmemin sebebidir oda Gülüşleri . Buda onları tekrar hatırlamama yardım ediyor : )
Umarım herkez benim kadar mutlu olmuştur birbirini gördüğüne. Ben buluşmamıza gelemesemde 🙂 ve umarım bir dahaki buluşmamızda görüşmek üzere…

Etiketler:

Yorum yapın